Türkiye'nin İdeolojik Alternatifsizliği ve İslam'ın Yükselişi

Sevan Nişanyan, var olan ideolojilerin tükendiğini ve yeni, daha kapsayıcı bir ideale ihtiyaç duyulduğunu vurguluyor. Kemalizmin 1980'lerde tükendiğini, onun yerine konulan Turgut Özal'ın küreselci, kapitalist ve Amerikancı modelinin Türkiye'ye uymadığını ve dünyada da olumsuz sonuçlar doğurduğunu belirtiyor. Batılılaşma projesinin Avrupa Birliği çerçevesinde sürdürüldüğünü, ancak AB'nin de çöküşe geçtiğini ve Türkiye'yi istemediğini ifade ediyor. Bu noktada ülkeyi birleştirecek, hedef gösterecek orijinal bir alternatifin yokluğunda, çaresizlik sonucu ana ideoloji olarak İslam dininin öne çıktığını ve bu alternatifsizliğin sürdüğünü söylüyor. Tüm dünyanın, özellikle Batı'nın var olan düşünce sistemleri, siyasi partiler ve kurumsal yapılarla hızla bir infilaka doğru gittiğini, insanlara umut sunamadıklarını dile getiriyor. Seçimlerde hiçbir partinin çıkış yolu göstermediğini, devrim niteliğinde yeni bir umuda ihtiyaç duyulduğunu belirtiyor. Aynı çıkmazın Türkiye için de geçerli olduğunu, ancak İslam dünyasının da aslında çözümün İslam'da olduğu kanaatinde olmadığını; Afganistan'dan Pakistan'a, Mısır'dan Tunus'a ve Türkiye'ye kadar İslam dünyasının, bugünün dünyasına başka bir çözüm önerebilecek pozisyonda olmadığını ifade ediyor.