Türkiye'nin geleceği parlak mı

Sevan Nişanyan, Türkiye'nin geleceğini oldukça karamsar bir tabloyla değerlendiriyor. Ekonominin genel küresel durumdan çok daha kötü olmadığını, ancak esas felaketin gelir dağılımındaki bozulma ve sosyal sonuçlarında yattığını belirtiyor. Asıl büyük tehlikeleri ise üç başlıkta topluyor: Birincisi, iş yapabilir, dünyadan haberdar, mantıklı düşünebilen tüm kalifiye kadroların yurt dışına kaçması veya kaçma hayaliyle yaşaması. İkincisi, hukuk ve eğitim olmak üzere iki temel kurumun tamamen yok olması; özellikle yargının keyfi kararlarla adalet duygusunu yok ettiğini ve yükseköğretimin yönetim kadroları yetiştirme konusunda çöküş yaşadığını vurguluyor. Üçüncü ve en kritik faktör ise dış politikadaki korkunç yalnızlık. NATO müttefiki olmasına rağmen Batı tarafından güvenilmez ve hastalıklı bir rejim olarak görülen, Rusya'nın intikam beklediği, Arap dünyasında ise sadece avam tabakasında Erdoğan hayranlığı bulunan; peş peşe giriştiği askeri maceraların (Bosna, Çeçenistan, Gürcistan, Suriye, Ermenistan) hiçbirinde kalıcı başarı elde edememiş, adeta cüzamlı bir devlet konumuna düşüldüğünü ifade ediyor. Nişanyan'a göre bu üç faktörün (kalifiye kadro kaybı, kurumsal çürüme ve 1912'den beri görülmemiş diplomatik yalnızlık) birleşimi patlayıcıdır ve iyi sonuçlanma ihtimali son derece zayıftır.