Türk asabiyesinin evrimi

Sevan Nişanyan, Dede Korkut Öyküleri'ni okuduğunda şaşırdığını, çünkü bu metinlerin bugünkü Türk kimliğinden çok farklı, aristokrat ve sınıflı bir toplum yapısını yansıttığını anlatıyor. İslam öncesi ve erken İslam dönemi Türk kültürü, köleler ve soylular arasında keskin bir ayrım olan, üstünlük ve soyluluk üzerine kurulu bir egemen sınıf kültürüydü. Göktürkler hakkında ise fazla bilgi olmadığını, Orhun Yazıtları'nın Çin'den alınmış bir ideoloji ve devlet modeli sunduğunu belirtiyor. Türkler, Abbasi döneminde İslam dünyasına askeri aristokrasi olarak katıldı ve askerlikte kendilerini üstün görerek diğerlerini hor gördü. Bu aristokratik yapı sayesinde, yönettikleri alt sınıflara Türk olmayanları kolayca dahil edebiliyor, yetenekli olanları yükseltebiliyor ve kültürel asimilasyonla 'Türkleştirebiliyorlardı'. 11. yüzyıldan itibaren Türk kimliği İslam'la ayrılmaz biçimde birleşti. Cumhuriyet ideolojisi 100 yıldır İslam'dan bağımsız bir Türklük tanımlamaya çalışsa da, gerçek dünyada ve komşu toplumların (Rumlar, Ermeniler, Bulgarlar vb.) gözünde Türk ve Müslüman eş anlamlıdır.