Kemalizm neyi temsil ediyor

Özet: Sevan Nişanyan, Kemalizm'in günümüzde somut bir ideolojik temelinin kalmadığını, esasen geleneksel Sünni İslam'a ve dindar kesime duyulan düşmanlık ekseninde bir "laiklik" söylemi olarak varlığını sürdürdüğünü belirtiyor. Kemalizmin, cahil kitlelere hitap eden, "biz üstünüz, ezeriz" anlayışına dayalı, hayvani bir ırkçılık ve nefret söylemi olduğunu; bu yapısıyla İsrail'deki insanlık dışı söylemlerden farksız hale geldiğini ifade ediyor. Bu zihniyetin kökenini, 1918-19 yıllarında Türk toplumunda haklı bir zemine oturan toplumsal ölüm korkusuna bağlıyor; ancak aradan geçen 110 yılda yönetici kadroların bu travmayı sürekli canlı tutarak toplumu beslediğini söylüyor. Kemalizmin, bu paranoyak milliyetçiliğin üzerine yapıştırılmış küstah bir İslam karşıtlığı etiketinden ibaret olduğunu ve Türkiye'yi içinden çıkılmaz bir kültür, medeniyet ve geri kalmışlık krizine mahkûm eden asıl düşünce tarzı olduğunu savunuyor. Son bölümde ise faşist ideolojilerin özünde kendi toplumunu sevmeyen, bu yüzden somut sorun ve çözümlerle uğraşmak yerine Vikipedi'deki bir maddenin anlam bozukluğu gibi sembolik teferruatlara takılıp kalan bir kült davranışı sergilediğini ekliyor.