Öldükten sonra iyi hatırlanmanın önemi

Sevan Nişanyan, öldükten sonra iyi hatırlanmanın önemini sorgulayan soruya, insanı yaşama bağlayan temel dürtünün "kalıcılık hayali" olduğunu söylüyor. Ölüm karşısında her şeyin anlamsızlaştığını kabul etmekle birlikte, ait olduğumuz topluluğa, aileye, çocuklarımıza ve soyumuza bir eser bırakma duygusunun insan kalbindeki aşılmaz, irrasyonel bir ihtiyaç olduğunu vurguluyor. Bu duyguyu tanıyıp geliştirmenin hayattaki en önemli iş olduğunu belirtiyor. Nesline bir şeyler miras bırakma, torunlarının adıyla gurur duyması gibi "sülale duygusu"nu değerli bulan Nişanyan, çocuk istemeyenlerin ahlaki metanetinden kuşku duyduğunu ve onları "yaramaz insanlar" olarak gördüğünü ifade ediyor. Kendi çalışmalarını da ardında bırakacak insanlar olduğu bilinciyle yaptığını, bu pusulanın doğru yolu gösterdiğini ve insanı yalpalamaktan koruduğunu söylüyor.