Abdul ile başlayan isimler Cumhuriyet öncesi ve sonrası

Sevan Nişanyan, Abdülaziz, Abdülmecid, Abdülhamit gibi Osmanlı padişah isimlerinin Türkiye’nin batısında neredeyse hiç kullanılmazken Güneydoğu Anadolu’da Kürtler arasında neden bu kadar yaygın olduğunu tartışıyor. Batıda bu isimler, 1930’lardan itibaren siyasi açıdan sakıncalı görülerek âdeta yasaklandı; 2000’li yıllara kadar kimse çocuğuna bu isimleri vermeye cesaret edemedi. Buna karşılık doğuda yaygın kalmalarını, Cumhuriyetin ilanıyla devletin ‘Türk devleti’ne dönüşmesine ve Kürtlerle Arapların bir anda ikinci sınıf vatandaş konumuna düşürülmesine duyulan tepkiye bağlıyor. Osmanlı döneminde İslam temelinde eşit olan Müslüman unsurlar, yeni rejimle birlikte dışlanmış; bu da büyük bir hayal kırıklığı ve aşağılanma olarak algılanmıştır. Nişanyan, söz konusu isimlerin Kürtler arasındaki popülerliğini bu sembolik direnişle ilişkilendiriyor.