Geleneksel Türk mimarisi ile Arap mimarisinin farkı

Sevan Nişanyan, 2008'de Şam'a kurban bayramında gittiğini ve şehrin tamamen kapalı olması nedeniyle kısa sürede ayrıldığını, buna karşın Halep'e bayıldığını ancak savaşta yıkıldığını belirtiyor. Fas'ı oğullarının ısrarına rağmen henüz ziyaret etmemiş. Mimari geleneklerden bahsederken Türk (İstanbul) mimarisiyle Arap mimarisini karşılaştırıyor: Türk mimarisi İstanbul'dan başlayarak batıda Makedonya'ya, doğuda Sivas'a kadar uzanan, ahşap ağırlıklı, üst katı selamlıklı, cumbalı, sedirli, hafif malzemeli yapılar sunuyor. Arap mimarisi ise sıcak iklime uygun, iç avlulu, eyvanlı, düz damlı, kalın taş duvarlı, genelde tek katlı kübik evlerden oluşuyor; dar ve gölgeli sokaklara sahip köy ve kasaba yerleşimleri çarpıcı bir bütünlük sergiliyor. Mardin'in bu geleneğin bozulmuş bir örneği olduğunu, Suriye tarafında ise daha güzel örnekler bulunduğunu söylüyor. Son olarak, Ege adalarındaki beyaz kübik ev mimarisinin aslında Bizans'ın 10. yüzyılda Suriye'den getirttiği nüfusu adalara iskân etmesiyle taşındığını, yani Yunan adası mimarisi denen şeyin büyük ölçüde Suriye kökenli olduğunu keşfettiğini anlatıyor.