Kemalizm neyi başardı, 1935'te Türkiye, Almanya ve Rusya

Sevan Nişanyan, tek parti rejiminin Türkiye'deki başarısını eleştirel bir bakışla değerlendiriyor. Sembolik düzeyde Ankara'nın modernleştirilmesi gibi bazı adımlar atılsa da, Anadolu insanı için altyapı, kalkınma veya yaşam kalitesi adına hiçbir iyileştirme sağlanmadığını vurguluyor. Demiryollarının büyük kısmı Osmanlı'dan kalmadır; karayolu politikası Menderes döneminde başlamış, şehirlerdeki yapılaşma birkaç niteliksiz memur eviyle sınırlı kalmıştır. Sovyetler Birliği'nin en ücra köşelerinde bile kültür ve eğitim yatırımları yapılırken, Türkiye'de iki fakülte dışında yükseköğrenimde atılım olmamıştır. Gerçek kalkınma 1950 sonrası Demokrat Parti ile başlamıştır. Harf devrimi, kıyafet reformu gibi düzenlemeler o dönemde her rejimin yapması gereken adımlardı; ancak rejim ekonomik ve toplumsal başarısızlığı nedeniyle bu reformlar da halkın gözünde olumsuzlaşmıştır. Rejim başarılı olabilseydi, tüm hataları affedilirdi. Tek partiye yönelik günümüzdeki sempatiyi ise, yok olan Osmanlı orta sınıfının yerine köylü ve kasabalılardan devşirilen yeni bir devletli şehirli sınıf yaratma çabasından yararlanan kesimlerin minnet duygusuna bağlamaktadır.