Verimlilik arttıkça sınırsız nüfus beslenebilir mi

Sevan Nişanyan, üretim ve eğitimdeki verimlilik artışlarının kalabalık nüfusu beslemeye yetmediğini, asıl sorunun kaynak çıktısının yetersizliği değil, dünyanın yaşanmaz hale gelmesi olduğunu vurguluyor. Nefes almak gibi temel güzelliklerin yok olduğunu, aşırı nüfus ve kaynak tüketiminin (maden, petrol, temiz hava, temiz su) nehirleri lağım çukuruna çevirdiğini, okyanuslarda dev plastik yığınları oluştuğunu ve şehirlerin yaşanmazlaştığını belirtiyor. Üst sınıfın tüketim standardının 8 milyar insana yayılması durumunda dünya kaynaklarının yetersiz kalacağını, bu nedenle ya bu standardın bir azınlığa ait olacağı ya da nüfusun azalması gerektiği çıkmazına işaret ediyor. Milyonlarca yılda oluşan petrol rezervini bir yüzyıldan kısa sürede tüketmenin ahlaki ve pratik kabul edilebilirliğini sorgulayarak, 'bizden sonrası tufan' zihniyetini eleştiriyor.