Çin'de ve Anadolu'da ataya tapma geleneğinin bölgesel evliyalara dönüşmesi

Sevan Nişanyan, Eski Yunan ve Roma'da atalara tapınmanın gelişerek klan veya şehirlerin kurucu kahramanlarının tanrılaştırılmasıyla sonuçlandığını anlatıyor. Bu geleneğin günümüz Türkiye'sinde farklılaşarak ama güçlü bir şekilde sürdüğünü, özellikle kişi adlarına çalışırken fark ettiğini belirtiyor. Türkiye'nin hemen her kasaba ve köyünde mitolojik evliya veya yatırlar (Telli Baba, Saçlı Baba, Koyun Baba gibi) bulunuyor; basit bir çardaktan ibaret bu ziyaretgâhlar kutsal sayılıyor. O bölgede doğanların büyük bir kısmı, çocuklarına bu evliyaların adını vererek onları adeta damgalıyor, böylece atalar kültüne ve yere aidiyet duygusunu pekiştiriyor. Maraş’ta Ökkeş, Urfa’da Halil, Elbistan’da Nahsen gibi bölgesel isimler bu geleneğin canlı örnekleri olarak sunuluyor.