İran'daki zanaat eğitimi geleneğinin Türkiye'ye aktarılması fikri

Türkiye'de kaliteli mobilya bulmak zor; piyasa sunta ve seri üretim ürünlerle dolu. Turizmdeki natürel otel ve taş ev akımı, bu mekanları donatacak sanatkarlık altyapısının olmadığını gösteriyor. Sevan Nişanyan, İran'daki ustalığa özenerek, Türkiye'de el sanatları okulu açılıp İranlı ustalarla eğitim verilmesini öneriyor. Geçmişte herkesin maaşlı mesleklere yönlendirilmesiyle sanatkarlığın bilinçli olarak öldürüldüğünü, ancak şimdi şehirden köye dönüşle birlikte bu becerilere ciddi bir pazar oluştuğunu belirtiyor. Gastronomi alanında da benzer bir talep var; iyi aşçı sıkıntısı yaşanıyor.