Latin Alfabesine Geçişin Değerlendirilmesi

Sevan Nişanyan, Latin alfabesine geçişin yerinde bir karar olup olmadığını ve lehindeki argümanları değerlendiriyor. Arap alfabesinin Arap diline mükemmel uyum sağladığını ancak dillerin sürekli değişimi karşısında esnek olmayan alfabelerin kullanışsız hale geldiğini, bu nedenle Latin alfabesinin farklı ihtiyaçlara cevap verebilme esnekliğiyle Türkçe için çok daha uygun olduğunu savunuyor. Özellikle Anadolu'daki yer adlarında eski yazının on farklı okumaya yol açtığını, gerçek telaffuzun sıklıkla bilinemediğini örnekliyor. Okuryazarlık artışı, Batı kültürüne açılma gibi yaygın argümanları çürütüyor: İran, İsrail ve Japonya'da farklı ve karmaşık alfabelere rağmen yüksek okuryazarlık oranlarına ulaşıldığını; Türkiye'deki asıl artışın 1960'larda altyapı ve okullaşmayla gerçekleştiğini; Batı dilleriyle bağ için alfabe değil dil eğitimi gerektiğini belirtiyor. Nişanyan'a göre alfabe devriminin asıl amacı ve sonucu, İslam kültürüyle ve Osmanlı geçmişiyle radikal bir bağ kopuşu yaratmak olmuş ve bugün toplumun tamamı, en muhafazakar kesimler dahil, bu geçmiş kültüre yabancı kalmıştır.