Sırpça bilmeden Karadağda yaşanır mı?

Sevan Nişanyan, Karadağ'da Sırpça bilmeden yaşamanın zorluklarını anlatıyor. Öncelikle dilin adının artık "Sırpça" değil, "Karadağca" olduğunu ve Sırpça denince düzeltildiğini belirtiyor. Karadağca ile Sırpça arasındaki farkı, Denizli ve Kütahya ağızları arasındaki küçük farka benzetiyor. Yaşadıkları sahil bölgesinde neredeyse herkesin İngilizce bildiğini, özellikle Rus ve Türk nüfusun yoğunluğu sayesinde İngilizce ile birçok şeyi idare edebildiklerini söylüyor. Ancak gerçek anlamda anlaşmak, kavga etmek ya da sevişmek için yerel dili öğrenmenin şart olduğunu vurguluyor. Rusça bilmenin de büyük avantaj sağladığını, çünkü bölgede çok sayıda Rus bulunduğunu ekliyor. Yine de yerel dili bilmeden yaşamanın ciddi bir handikap olduğunu kabul ediyor ve "Dur bakalım" diyerek süreci zamana bırakıyor.