Süne Kelimesinin Kökeni

Sevan Nişanyan, bir takipçisinin sözlükte "süne" kelimesiyle ilgili bilgi olmadığı yönündeki eleştirisi üzerine yaptığı araştırmayı anlatıyor. Sünenin buğday başaklarına musallat olan bir böcek olduğunu belirttikten sonra, kelimenin İngilizce "sunna" (ya da "suni"), Fransızca "sunnat" ve Arapça "sünnet" olarak yazıldığını keşfediyor. Fransızların 1925'te Suriye'de büyük bir süne afetiyle mücadele ettiklerini, bu amaçla enstitü kurduklarını ve kelimeyi Suriye Arapçasından aldıklarını ortaya koyuyor. Kökenin Türkçe veya Arapça olabileceğini, zira Suriye'de önemli bir Türk unsurun bulunduğunu not ediyor. İngilizlerin ise böcekle doğrudan tanışıklıkları olmadığı için terimi Fransızlardan öğrendiklerini, 1930'larda "suni" imlasını kullandıklarını ve "sünnetli haşerat" benzeri mizahi yakıştırmalar yapıldığını aktarıyor. Kesin bir sonuca varamadığını itiraf etse de, güzel metin örnekleri bulduğunu ve kelimenin Fransızca ile Arapçada da aynen yer aldığını öğrenmiş olmaktan memnun olduğunu ifade ediyor.