Anadolu'da Türk Kimliği ve Osmanlıca

Sevan Nişanyan, Anadolu'nun Türkleşmesinin bir devlet politikası olduğu ve Türk kimliğinin devletten bağımsız düşünülemeyeceği iddiasını değerlendiriyor. Modern döneme kadar yazı dili ile halkın konuşma dilinin tamamen ayrı olduğunu, çünkü okuryazar zümrenin elit bir azınlık olduğunu vurguluyor. Selçuklu sonrası Anadolu'da yaygın biçimde Türkçe konuşulduğunu, 1330-1470 arasında bugünkü Türkçeye benzer, dervişlerin ve halk şairlerinin ürettiği homojen bir yazı dili bulunduğunu belirtiyor. Ancak Fatih Sultan Mehmet döneminde kurulan başkent medreselerinin yeni bir elit jargonu oluşturduğunu ve Bizans geleneğinin devamı olarak halkın anlamayacağı, Türkçe, Farsça ve Arapçanın bilinçli harmanından yapay bir Osmanlıca inşa edildiğini anlatıyor. Kanuni dönemi edebi dilinin artık Türkçe sayılamayacağını, bu elit dilin yönetici sınıfların yüksek öğretim kurumlarında şekillendiğini ekliyor.