1950'de Atatürk Kültünün Siyasi Nedenlerle Yeniden Canlandırılması

Sevan Nişanyan, 1950'de tek partili diktatörlükten demokratik seçim sürecine geçişte, siyasi bir protokolle Atatürk kültünün ulusal birlik harcı olarak bilinçli şekilde canlandırıldığını anlatıyor. Demokrat Parti'nin ilk yıllarında büyük coşkuyla yüceltilen Atatürk figürü, 1950'lerin sonuna doğru tavsamış; DP içinde İsmail Hakkı Danişmend gibi Atatürk dönemine radikal muhalif sesler Türk-İslam sentezi önerisini yükseltmiş ve Menderes de bu yeni ulusal yolu benimsemeye başlamıştır. 1960 darbesiyle birlikte tüm akıl ve eleştiri bir yana bırakılarak Atatürkçülük bir ulusal din haline getirilmiştir. Böylece Atatürk'ün şahsiyeti, 1938-1950 arasındaki ölçülü sevgiden, 1950'de siyasi harç olarak yeniden icadına, DP dönemindeki gevşemeye ve nihayet darbeyle dayatılan kutsallaştırmaya uzanan evrelerden geçmiştir.