Osmanlı'da Arapça ve Farsçanın üstün kültür dili olarak benimsenmesi

Bir dilin dışarıdan kelime alması doğal bir süreçtir; her zaman yerli türetim tercih edilmek zorunda değildir. Osmanlı'da Arap ve Fars kültürü üstün görülmüş, dini, hukuki ve bilimsel konular Arapça, edebi ve tasavvufi alanlar ise Farsça ile ifade edilmiştir. Türkçe, alt sınıf ve askeri konularla sınırlı kalmış, 1830'lara kadar formel eğitim dili Arapça olmuştur. Eğitimli sınıfın bu dilleri tercihi, oluşmuş literatür ve kültürel hiyerarşiden kaynaklanır, dilin kendisinden değil.