Fransızca ve Türkçe'nin Mukayesesi

Fransızca, Devrim sonrası yaşanan tüm siyasi çalkantılara, rejim değişikliklerine ve cumhuriyetlerin birbirini devralmasına rağmen dilde güçlü bir devamlılık sağlamayı başarmış bir toplumun ürünüdür. Buna karşılık Türkçe, 1920'lerden sonra özellikle Osmanlıcanın ve dilin içindeki Arapça-Farsça unsurların bilinçli bir şekilde reddi ve "yeni bir dil üretme" şevki üzerine kurulmuştur. Fransızcadaki muhafazakâr yapı, onu anlamlı bir zenginliğe ve nüanslara sahip, süreklilik içinde gelişen bir dil haline getirmiştir. Türkçe ise sürekli kesintiye uğramış; öz Türkçe çabalarıyla budanmış ve tıp, fen, bilim gibi alanlarda Fransızcadan aktarılmış kırk bin civarındaki kavramı reddetmiştir. Bugün karşımıza çıkan "selfie" gibi yeni kavramlar karşısında, bu kesintiye uğramış ve kavramsal hafızası zayıflatılmış yapısı nedeniyle Türkçe daha zayıf ve kırılgandır. Dolayısıyla Türkçe, zengin ve sürekli bir geleneğe sahip dillere kıyasla, başka dillerin etkisi altında kalmaya çok daha mahkûm bir görünüm sergilemektedir.