İsmet Özel'in Türklük Tezi ve Türkçenin İslam'la İlişkisi

Sevan Nişanyan, İsmet Özel'in Türklük tezini tarihsel açıdan değerlendiriyor: 11. yüzyıldan itibaren Türklerin İslam'ın askerî aristokrasisi olarak örgütlenip dünya tarihinde belirleyici bir rol üstlendiğini, bu bakımdan 'kâfirle çatışmayı göze alan Müslümana Türk denir' sözünün doğru olabileceğini söylüyor. Ancak bugün bu kültürel-kurumsal yapının anlam ifade etmediğini düşünüyor. 17-18. yüzyılda devlet geleneğinin iflas ettiğini, 19. yüzyılda Türkiye'nin ya yok olup küçük bir kavme dönüşme ya da batıyı öğrenerek yeniden güçlenme ikilemiyle karşılaştığını, Tanzimat'la başlayan batılılaşma çabasının başarısız olduğunu ve 21. yüzyılda düşüşün sürdüğünü belirtiyor. İslam dünyasına liderlik iddiasının İsmet Özel'in tezine bir gelecek vizyonu kattığını ancak kendisinin buna katılmadığını ifade ediyor. İkinci soruda dünya çapında takip edilmesi gereken birilerinin olmadığını söylüyor. Türkçe üzerine ise dilin hem İslam'la hem de Tanzimat sonrası batı dilleriyle yoğrulduğunu, Arapça-Farsça katmanla Fransızca kökenli kelimelerin sayıca başa baş olduğunu ve dilin tek boyutlu olmadığını vurguluyor.