Zeka bir duruş mudur

Sevan Nişanyan, zekânın bir duruş olduğunu savunuyor. Açık olmayan ilişkileri rahatça görebilmenin de bir duruş olduğunu, olaylara belli bir açıdan bakıldığında pek çok şeyin daha net görülebildiğini belirtiyor. Zekâyı bir yüz ifadesi, bir beden dili olarak tanımlıyor. Herkesin bazı şeyleri gördüğünü ama kimilerinin bunları bilinçlerinin önüne çıkarmayıp perde arkasında sakladığını, bazılarının ise insanlarla ilişkilerindeki duruşları sayesinde, başkalarının konuşmayı ya da görmeyi tercih etmediği şeyleri görüp söylediğini ifade ediyor. Bu özelliğin zekâ olduğunu düşünüyor. Ayrıca çocuklardan örnek vererek, daha üç aylıkken bir çocuğun yüzüne gelen ifadenin, onun hayata karşı bir duruşu olduğunu ve zekâ düzeyinin buradan anlaşılabildiğini söylüyor.