Samos'taki sürgün hayatı ve kültür merkezi projesi

Sevan Nişanyan, sürgünde bulunduğu adadaki yaşamın genelde sakin ve huzurlu geçtiğini, adanın değişmeyen ritmiyle köylülerin günlük uğraşlarını sürdürdüğünü anlatıyor. Kendisi burada bir kültür merkezi projesi (matematik köyü değil, genel bir kültürel buluşma mekanı) yürütüyor; iki ev tamamlamış fakat maddi kaynak sıkıntısı çekiyor. Adanın Türkiye kıyılarına yakın ama apayrı bir dünya olduğunu belirtiyor. Bununla birlikte, Avrupa Birliği entegrasyonu ve uluslararası ticaretin yerel üretimi bitirdiğini gözlemliyor: Her taraf portakal bahçeleriyle dolu olmasına rağmen meyveler toplanmıyor, çünkü ithal portakallar çok daha ucuz. Benzer durum zeytinyağında da geçerli. Liberal ekonomi modeli kısa vadede canlanma getirse de uzun vadede adanın ekonomik çöküşüne ve gençlerin yeteneklerine göre Atina, Almanya veya Yeni Zelanda'ya göçüne sebep oluyor. Pazarcılık geleneğinin olmadığını ve insanların yavaş yavaş fakirleştiğini de sözlerine ekliyor.