Cumhuriyet Öncesi ve Sonrası Türk Yazarları

Sevan Nişanyan, Vüs‘at Bener, Samet Ağaoğlu ve Refik Halit Karay gibi eski kuşak Türk yazarlarını yeniden keşfettiğini anlatıyor. Bu yazarların, Cumhuriyet öncesinden gelen iyi eğitimli ve kalemi güçlü bir kuşağın son temsilcileri olduğunu, 1960’lara doğru bu kalitenin tükendiğini belirtiyor. Özellikle Vüs‘at Bener’in günlük hayattan naif ama vurucu öykülerini, Samet Ağaoğlu’nun derin gözlem gücünü ve lezzetli dilini, Refik Halit Karay’ın ise sürgün dönüşü yazdığı ticari romanlarda bile büyük zeka ve ustalık barındırdığını vurguluyor.