Türkiye'nin Kürt politikası ve Suriye batağı

Sevan Nişanyan, 'türkü' kelimesinin Yunanca 'tragoudi'den türemediğini, kökeninin 'Türk usulü' anlamına gelen 'Türkî' ifadesine dayandığını açıklıyor. 'Türkî', özellikle 19. yüzyılda Ahmet Vefik Paşa gibi sözlükçüler tarafından, İstanbul ağzı dışında kalan Anadolu ağızlarındaki 'cahil köylü usulü' müziği ve söyleyişleri tanımlamak için kullanılmıştır; bu bağlamda 'İstanbul türküsü' ifadesi tarihsel olarak çelişkili bulunur. İkinci kısımda ise 19. yüzyıl Doğu Anadolu'sundaki etnik ve ekonomik yapıyı değerlendiriyor: Fırat'ın doğusunda Ermeniler yerleşik tarımcı köylüler, Kürtler ise konargöçer hayvancılar olarak net bir sosyal ayrışma gösteriyordu. Bu iki grup arasında ekonomik açıdan büyük bir fark bulunmazken, şehirli Türkler ve Süryaniler gibi diğer unsurlar şehir ve kasabalarda yaşıyordu. Nişanyan, köylünün fakir olmasına rağmen en azından yerleşik bir sermayeye sahip olduğunu belirtiyor.