Anadolu halkının etnik Türk oranı

Sevan Nişanyan, Anadolu'daki Orta Asya kökenli etnik Türk oranının çok küçük olduğu iddiasını ele alıyor. Az sayıda insanın büyük bir coğrafyayı nasıl asimile ettiğini Güney Amerika örneğiyle açıklıyor: İspanyollar, üstün askeri ve kültürel organizasyonla kıtayı ele geçirip dillerini ve dinlerini benimsettiler; bugün Meksika, Peru ve Bolivya nüfusunun çoğu yerli ırktan olmasına rağmen İspanyolca konuşup Katolik. Türkiye'de de nüfus ırksal olarak büyük ölçüde yerli; 11. yüzyılda gelen Türklerin sayısı bilinmiyor ancak genetik çalışmalar %5-10 arası Orta Asyalı unsur gösteriyor. Yerli halkın (Rum, Ermeni, Kürt, Laz vb.) dalgalar halinde Müslüman olması ve din değiştirenlerin kolayca asimile olması süreci belirledi. 18. yüzyıla kadar etnik aidiyet değil dini aidiyet önemliydi; Müslüman olmak evlilik engellerini kaldırdı. 12-13. yüzyıllarda şehir halkı iki dilliydi (Türkçe ve Farsça); siyasi rüzgarın dönmesiyle 14. yüzyılda Türkçe yazıya geçildi. Etnik kimlik biyolojik değil, benimsenen kültürel çerçeveye bağlıdır. Türkler göçle değil, fetihle ve egemen olarak geldiler; yöneten her zaman azınlıktır.