Ana Tanrıça Kültü ve Meryem Kültünün Kökeni

Sevan Nişanyan, taş devrinden beri tapınılan bir dişi tanrıça kültünü anlatıyor. Bu tanrıçanın en önemli tapınma merkezlerinden biri, Eskişehir yakınlarındaki Pessinus (Ballıhisar) olup, buraya düşen bir gök taşının tanrısal bir işaret sayıldığını belirtiyor. Kültün Fethiye, Leon ve Efes Artemis Tapınağı gibi yerlere yayıldığını, Yunanlıların onu kendi panteonlarına uyarladığını söylüyor. Hristiyanlıktaki Meryem kültünün de doğrudan bu gelenekten etkilendiğini; İncil'de Meryem'in aslında marjinal bir figürken 3-4. yüzyıllarda merkezî bir konuma yükseldiğini vurguluyor.