Ahamenişlerden Kacarlara uzanan mezar geleneği ve Şahname

Sevan Nişanyan, Nakş-i Rüstem'deki Pers İmparatorlarına ait kaya mezarlarına sonraki Sasani ve Kaçar hanedanlarının eklediği kabartma ve yazıtlarla, aynı simgelere ve devlet geleneğine uzun süre boyunca referans verildiğini anlatıyor. Buna karşılık Türkiye'de Oğuz Kağan, Ergenekon gibi destanların zorla dayatıldığını ve gerçek kültürel karşılığının olmadığını; İran'da ise Şehname'nin binlerce yıllık ulusal varlığın temelini oluşturup şiirin, tarihsel hafızanın ve kişi adlarının doğal bir parçası olarak süreklilik taşıyan bir öykü sunduğunu vurguluyor.