Tiyatro Medresesi olayı, taciz

Sevan Nişanyan, Celal Mordeniz ve Tiyatro Medresesi etrafında dönen tartışmaları değerlendiriyor. Celal’in on yılı aşkın süredir Türkiye’nin kültür çölünde bir vaha yarattığını, bunun büyük bir özveri ve başarı olduğunu vurguluyor. Öğrenciler arasındaki cinsel yakınlaşmaların doğal karşılanması gerektiğini, kadın-erkek ilişkilerinin karmaşıklığı içinde istenmeyen ya da sonradan pişman olunan girişimlerin olabileceğini söylüyor. Taciz kavramının flörtün doğasında bulunduğunu, “hayır” cevabının genellikle aşılması gereken bir aşama olarak görüldüğünü iddia ediyor. Olaydaki hanımefendinin, eğer gerçekten rahatsız olduysa meseleyi önce Celal’in eşine götürmesi gerektiğini, bunun yerine modaya uyup linç kampanyası başlatarak Tiyatro Medresesi’ne ağır bir darbe vurduğunu belirtiyor. Nişanyan, internetin çeteleşmeyi kolaylaştırdığı, entelektüel sınıfın ahlaki pusulayı kaybettiği ve bu nefret ortamının yakında cinayetlere varabileceği uyarısında bulunarak örgütlenmek ve silahlanmak gerektiğini söylüyor.