Türk Beşleri ve cumhuriyet dönemi klasik müzisyenleri

Nişanyan, Türk Beşleri ve Cumhuriyet dönemi klasik müzisyenlerini, devlet eliyle yukarıdan aşağıya dayatılan bir kültür mühendisliği projesinin ürünleri olarak değerlendiriyor. Ona göre bu besteciler, halkın içinden gelmeyen, toplumsal bir talep olmaksızın, rejimin Batılılaşma ideolojisi uğruna öne çıkardığı; çoğunlukla ikinci sınıf, taklitçi ve Türk müzik geleneğinden kopuk işler üretmiş isimlerdir. Osmanlı musikisinin zengin mirasının yok sayılmasının bedelini, bu yapay Batıcılığın kalıcı bir sanat değeri yaratamamasında görür. Kısacası, acıklı bulduğu şey besteci bireylerden ziyade, onları var eden ve hak ettiklerinden fazla şişiren resmî ideolojinin ta kendisidir.