1960 Sonrası Atatürk İkonu ve Kemalizmin Eleştirisi

Sevan Nişanyan, Atatürk'ün şahsıyla 1960 sonrası inşa edilen Atatürk ikonu ve Kemalizm'i kesin çizgilerle ayırıyor. Atatürk'ün siyasi bir deha olduğunu, döneminin gereklerini yerine getirdiğini, doğru ve yanlışlarıyla tarihsel bir figür olduğunu kabul ediyor. Asıl sorunun 1960 darbesinden sonra Atatürk'ün, toplumun en az yarısını sindirmek için kullanılan bir korku aracına dönüştürülmesi olduğunu vurguluyor. 1945'ten itibaren yükselen demokrasi talebine karşı, yıkılmakta olan bir diktatörlük rejimini referans alan askerlerin Atatürk'ü iktidar aracı olarak kullandığını; okullarda, üniversitelerde ve kamu dairelerinde zorunlu bir Atatürk'e biat kültürü yaratıldığını, bunun dünyada benzeri olmayan bir güç gösterisi olduğunu belirtiyor. Kemalizmin medeniyete ve ilerlemeye engel olduğunu, Türkiye'nin düşünce hayatından silinmesi gerektiğini savunuyor. Konuşmanın sonunda Atatürk'ün özellikle 1930 sonrası büyük hataları olduğunu söylüyor ancak bu hataları tek tek sıralamaya girmiyor.