Ölüm tehditlerinden korkuyor muyuz?

Sevan Nişanyan, kendisine yöneltilen ölüm tehditleri ve linç kampanyaları karşısında korkmadığını, asıl meseleyi 'hayatta en korktuğu şeyin korkmak olduğu' fikriyle açıklıyor. Yıllarca süren yoğun nefret söylemlerine maruz kalmasına rağmen bu durumun onda korkudan çok iğrenme ve mide bulantısı uyandırdığını belirtiyor. Temel kural olarak 'ısıracak köpek avlamaz' atasözünü hatırlatan Nişanyan, sosyal medyada yüksek sesle tehdit savuranların aslında kendi eylemsizliklerini ve korkaklıklarını örttüğünü, bu yüzden onlardan zarar gelmeyeceğini düşünüyor. Korkulması gerekenlerin susanlar olduğunu vurguluyor. Yaşadığı çok sayıda yüz yüze karşılaşmada, kendisine nefret kusan kişilerle on dakika gibi kısa sürede dost olduğunu, sürü halinde saldırganlaşan insanların birebir temasta aslında dostluğa çok açık olduklarını gözlemlediğini anlatıyor. Hatta kendisine ağır hakaretler eden veya konuşulmaması gerektiğini söyleyen kadınların dahi verdiği mesajın aslında maskeli bir ilgi talebi olduğunu ima ediyor. Sonuçta korkaklıkla baş etmenin yolunun açık yüreklilikle insanların üzerine gitmek ve birebir iletişimi denemek olduğunu savunuyor.