Depreme uygun olmayan binalar

Eğer sen dişinden tırnağından arttırıp, eline geçen üç kuruşla, halamdan kalan mirası da üstüne koyup, ucu ucuna bir tane çerden çöpten, sikrik apartman yapma imkânına kavuşmuşsan, bu adamın temel sorunu deprem yönetmeliğine uygunluk değildir. Bu adamın sorunu başını sokacak bir delik bulmaktır. Buradaki denklem şudur: Evsiz kalmak mı daha kötüdür, yoksa önümüzdeki iki kuşak, yani oğlun ve torunun boyunca, bilemedin yüz yıl içinde, o binanın depremde yıkılma ihtimalinin yüzde 1, hatta bilemedin binde 1 olması mı daha kötüdür? Bu risk alınır. Hayat zaten riskleri yönetme sanatıdır; mutlak sıfır risk diye bir şey yoktur. Bugün uzman etiketi takınan bir sürü insan, ellerindeki yönetmelikleri kutsal kitap bellemiş memur zihniyetiyle hareket ediyor. Türkiye'de ya da dünyanın herhangi bir yerinde, bir uzmanın sözüne ne kadar güvenebilirsin? Onlar size algoritmaları, kuralları ve kâğıt üzerindeki rakamları insandan daha önemli gösterirler. Ama asıl mesele hayattır, reel olandır. Kuralları ve algoritmaları insanlardan daha önemli görenler, size "yıkılsın" der, "bir şey olmaz" der, damgayı vurur geçer. Ama insanları algoritmalardan daha önemli görenler, o adamın orada var olma mücadelesini anlar. Ben o ikincilerden, yani hayatın gerçeklerine bakanlardan yanayım. Evi başına yıkıp adamı ortada bırakan bir mükemmeliyetçiliktense, içinde insanların yaşadığı, riski hesaplanmış bir yapı daha makuldür.