Erdoğan'ın Korkusu ve Abdülhamid-Kemal Benzerliği

Sevan Nişanyan, 31 Mart seçimlerinin ardından bir yumuşama olabileceğini, ancak rejimin niteliğinde köklü bir değişiklik beklemediğini ifade ediyor. Erdoğan'da Gezi olaylarıyla ilgili ciddi bir korku olduğunu düşünüyor. Nişanyan'a göre, bu konumdaki bir lider için korku kaçınılmazdır; zirvede tek başına olmanın getirdiği yalnızlık ve düşmanca bir ortamda ayağın kayması durumunda karşılaşılacak ağır bedeller, sürekli bir tehdit algısı yaratır. Erdoğan'ın politikalarının ve yönetim tarzının arkasındaki en temel faktörün korku olduğunu belirten Nişanyan, bu durumun özellikle 2007'den, şiddetli biçimde ise 2013'ten beri böyle olduğunu savunuyor. Erdoğan, iktidardan ayrıldığında sıradan bir sivil hayata dönemeyeceğinin, kendisinin ve yakın çevresinin hayatının biteceğinin bilincindedir. Bu nedenle verdiği mücadele, bir ölüm kalım savaşıdır. Nişanyan, bu varoluşsal gerilimin Erdoğan iktidarını dramatik ve nefes kesici kıldığını söylüyor. Son olarak Erdoğan'ı, Abdülhamid ve Mustafa Kemal ile karşılaştırarak, bu üç liderin de ortak noktasının "yanlış yapma şanslarının olmadığını bilmeleri" olduğunu; bu dramatik faktörün onları ilginç birer insani vaka haline getirdiğini belirtiyor.