Şirince'deki evler

Sevan Nişanyan, kendisine "Şirin evlerin müptelası" olduğunu söyleyen bir dinleyiciye teşekkür ederek söze başlıyor. Geçmişte bir mimarlık profesörünün, yaptığı ev için "öğrencim getirse sıfır verirdim ama hayatımda kaldığım en güzel ev" dediğini ve bunun hayatındaki en değerli iltifatlardan biri olduğunu anlatıyor. Ardından, yaptığı evlerin "şirin" olarak nitelendirilmesinden duyduğu rahatsızlığı dile getiriyor; bunların mütevazı görünüşlü ama iddialı, hatta küstah evler olduğunu, lüks ya da zenginlik gösterisi içermediğini fakat yüksek bir estetik standart yakalamaya çalıştığını belirtiyor. Her bir evi sıfırdan düşündüğünü, aynı çözümleri tekrarlamaktan sıkıldığını ve 2-3 düzine birimin her birinin tamamen farklı olduğunu, yine de ortak bir kişilik ve estetik tutarlık gözetmeye çalıştığını vurguluyor. Son olarak, bu evlerin insanları derinden etkileyip hayatlarını ve dünya görüşlerini değiştirmesinin kendisini hem mutlu ettiğini hem de korkuttuğunu, insanları bu kadar etkilemeye hakkı olup olmadığı ve bunun getirdiği sorumluluğu taşıyıp taşıyamayacağı konusunda vicdanını ve aklını zorlayan düşüncelere kapıldığını ifade ediyor.