Batı Trakya'nın etnik yapısı

Sevan Nişanyan, Doğu Trakya'nın dört vilayetini (İskeçe/Xanthi, Gümülcine/Komotini, Dedeağaç/Alexandroupoli ve Kırcaali/Kardzhali) ele alıyor. Bölgedeki nüfus yapısını aktarırken Ortodoks nüfustan çok Müslüman Türk ve Pomak topluluklarına odaklanıyor. Kırcaali'de nüfusun yaklaşık %80'i Türk; şehirde ortak dil Türkçe. Dedeağaç (Evros) ili Türkiye sınırında olduğu için Yunanistan tarafından Müslümanlardan arındırılmış, burada Türk yerleşimi yok. Gümülcine tarihsel olarak %90'ın üzerinde Türk nüfusa sahipken bugün de çoğunluğu Türkler oluşturuyor. İskeçe şehri büyük ölçüde Yunanlaşmış olsa da çevre köyler Türk; kuzeydeki dağlık bölgede ise Bulgarca konuşan Müslüman Pomaklar yaşıyor. Pomaklar kültürel ve siyasi olarak kendilerini Türk sayıyor, ancak ayrı bir dil ve kimlik bilincine sahipler. Osmanlı döneminde 'sonradan olma Müslüman' olarak küçümsenseler de şehre göç ettiklerinde kısa sürede Türkleşerek ortak kültüre uyum sağlamışlar. Anlatıcı, bölgede hâlâ çok sayıda Türkiye Türkçesi konuşan, çocuklarını Türkiye'de okutan bir nüfusun varlığından söz ediyor. Son olarak, 18 yaşında bu toplulukla tanışmasının kendi azınlık kimliğiyle (Ermeni) yüzleşmesine yol açtığını, ezilen alt gruplara sempati duymayı seçtiğini ifade ediyor.