Rejimin Adı: Seçimli Diktatörlük ve Bonapartizm

Sevan Nişanyan, Türkiye’deki rejimin adlandırılması tartışmasını ele alıyor. Kimileri faşizm diyor, kimileri seçimli otokrasi, illiberal demokrasi ya da otoriter cumhuriyet gibi terimleri kullanıyor. Kendisi, rejimin faşizmin birçok özelliğini taşıdığını ancak en iyi benzetmenin III. Napolyon Fransa’sındaki Bonapartizm olduğunu söylüyor: yoğun merkezileşme, finansla iç içe sermaye birikimi, büyük projeler ve dış maceralar. Aynı zamanda İtalyan faşizminin korporatist yapısının da görüldüğünü; akademi, yargı ve iş dünyasının devlete eklemlendiğini belirtiyor. Özetle, devletin aşırı merkezileşip güçlenmesi ve diğer toplumsal aktörlerin etkisizleştirilmesi olarak tanımlıyor. Adına ne denirse densin, bunun seçimlerle gelmiş ve seçimlerle, referandumlarla sürdürülen bir diktatörlük olduğunu ifade ediyor.