Türkiye'nin Kürt Gerçeğini Kabulü

Sevan Nişanyan, Kürt sorunu bağlamında Türkiye’nin 1980’lerdeki “Kürt diye bir şey yoktur, onlar dağda gezen Türklerdir” gibi inkârcı söylemlerden uzaklaştığını anlatıyor. Bir gerçeklik olarak, özellikle Kuzey Irak’ta petrolle beslenen bir yönetim pratiğine sahip, homojen nüfuslu bir Kürt coğrafyasının varlığını kabul etme noktasına gelindiğini belirtiyor. Öcalan’la görüşmeler ve Devlet Bahçeli’nin pozisyonu üzerinden, Bahçeli’nin ideolojik değil, derin devlet aygıtlarının (askerî, istihbarî) çizgisinde hareket eden bir aktör olduğu değerlendirmesini yapıyor. Nihayetinde Türkiye’nin artık “Kürtleri ezeriz” retoriğiyle ilerleyemeyeceğini fark ettiğini ve bir şeyler yapılması gerektiğinin ayırdında olduğunu ifade ediyor.