On dördüncü yüzyılda Türkçenin çiçeklenmesi

Sevan Nişanyan, Anadolu Beylikleri döneminde Türkçenin yükselişini yerel Türkmen boylarının Pers kültürüne tepkisi olarak açıklayan hipoteze katılmıyor. Beyliklerin, vergi ödemeyi kesip bağımsızlaşan ama kültürel olarak Selçuklu'nun şehirli ve seçkinci devamı olduğunu vurguluyor. Asıl kırılmanın, Moğol egemenliğinin çöküşüyle Büyük İran siyasi yapısının dağılması olduğunu belirtiyor. 1300-1320 arasındaki 20 yılda, düne kadar Farsça yazan yönetici sınıfların siyasi organizasyon ilkelerinin değişmesiyle Türkçeyi bir kültür dili olarak benimsediğini ve devasa bir yazılı üretim başlattığını söylüyor. Bu durumu bir göçebe ayaklanması olarak değil, makro bir siyasi dönüşüm olarak okumak gerektiğini; aynı dönemde bir Kürt Rönesansı'nın da yaşanmasının bunu kanıtladığını ifade ediyor.