1983 sonrası Atatürk kültünün zayıflaması ve AKP döneminde rönesansı

Sevan Nişanyan, Türkiye'de Atatürk kültünün 1983'ten itibaren zayıflamaya başladığını, o dönemde yetişen genç kuşağın onu yaşamında merkezi bir rol olarak ciddiye almaktan vazgeçtiğini ve bu durumun 2000'lerin başına kadar sürdüğünü belirtiyor. Refah Partisi ve ardından Adalet ve Kalkınma Partisi'nin yükselip iktidara gelmesiyle bir "Atatürk rönesansı"na tanık olunduğunu, Atatürk imgesinin başka şeylerin simgesi haline gelmeye başladığını anlatıyor. Öncelikle dinci kesime karşı bir muhalefetin simgesi olduğunu, fakat daha önemlisinin bu simgenin aynı zamanda bir sınıfsal aşağılamanın da ifadesine dönüştüğünü vurguluyor. Toplumun çoğunluğunu oluşturan ve "kaba saba, cahil" olarak görülen insanlara karşı, toplumdaki rollerini hızla kaybeden eski elitlerin, yani taşra okullarında veya ikinci sınıf okullarda okumuş olan ve proleter sınıfa düşmek istemeyen bir kesimin kimlik ve direniş simgesi haline geldiğini ifade ediyor.