İnsanlar hapiste mi yoksa özgür alanlarda mı kodlanır

Sevan Nişanyan, hapishane deneyiminin insanı ıslah etmediğini, aksine kişilikte beklenmedik değişimlere yol açtığını anlatıyor. Hapis, hayatta kalmak için alışkanlıklara mesafe koymayı öğretiyor; ev, iş, aile, siyasi görüş gibi tüm alışkanlıklar sorgulanıyor. Cezaevinden çıkanlar genellikle ya daha beter suçlu oluyor (suç işlememek de bir alışkanlık olduğu için) ya da sanata yönelerek toplumsal normların dışına çıkma çabası sergiliyor. Bu süreci yaşayan kişiler çoğunlukla daha mesafeli, soğuk ve asosyal bir yapıya bürünüyor. Nişanyan, cezalandırmanın insanı yasalara ve kurallara saygılı hale getireceği varsayımını 'tamamen boş laf' olarak nitelendiriyor.