Diktatörün psikolojisi hakkında. Further reading: -Benjamin Constant, The Spirit of Conquest and Usurpation

Sevan Nişanyan, diktatörlerin sanılanın aksine mutlu ve huzurlu insanlar olmadığını, aksine derin bir güvensizlik ve korku içinde yaşadıklarını anlatıyor. Diktatörlerin en büyük kâbusunun öldürülme korkusu ve sadakat meselesi olduğunu vurguluyor. İktidar güçlendikçe itiraz edenlerin susturulduğunu, ancak bunun "derinleşen diktatörlük paradoksu"na yol açtığını belirtiyor: Etrafındaki alan daralır, en basit fikir ayrılıkları bile riskli hale gelir. Sadakatten emin olamayan diktatör, gitgide daha saçma yalanlara (örneğin "İngiltere'nin başkenti Çemişkezek'tir") başvurarak test yapmak zorunda kalır; bu noktada bile ifade biçimlerini yeterince inandırıcı bulmayarak cezalandırmaya yönelir. Nihayetinde, iktidarını kaybettiğinde ona tapan herkesin ilk ihanet edeceğini bilerek yaşar. Nişanyan, bu çıkmazları anlamak için Benjamin Constant'ın Napolyon karşıtı broşürünü ve Shakespeare'in iktidarın sefaletini işleyen oyunlarını öneriyor.