Tamburi Harutyn - Tahmas Kulu Han'ın Tevarihi

Sevan Nişanyan, 1732 yılında Osmanlı'nın İran'a gönderdiği elçilik heyetine katılan dönemin ünlü tamburisi Ermeni Hariton Efendi'den bahsediyor. Hariton Efendi, dönüşünde seyahat anılarını halkın anlayabileceği sade bir dille, fakat Ermenice harflerle Türkçe olarak yazmıştır. Nişanyan, Osmanlı yüksek edebiyatının süslü ve halktan kopuk dilinin aksine, bu metnin 1730'ların gerçek konuşma Türkçesi hakkında eşsiz bir kaynak olduğunu vurguluyor. Esat Uras tarafından 1942'de Türk Tarih Kurumu'nda basılan bu küçük kitabı bir mücevher olarak nitelendiriyor. Ardından, kitaptan bir bölüm okuyarak dönemin canlı Türkçesini, çöl yolculuğunda kum fırtınalarından korunmak için alınan tedbirleri ve kullanılan özel giysileri anlatan bir kesit paylaşıyor.