Bir Ermeni Olarak Türkçe Üzerinde Çalışma Hakkı

Sevan Nişanyan, bir dilbilimcinin üzerinde çalıştığı dile hem içeriden hem de dışarıdan bakabilme yeteneğinin önemini vurguluyor. Buna örnek olarak, taşralı bir İskoç dilbilimcinin Londra İngilizcesine karşı hissettiği yabancılık kompleksini ve bu mesafenin sağladığı avantajı gösteriyor. Kendi durumunda ise, Türkçenin neredeyse ana dili olduğunu, onu bebekliğinden beri en iyi bildiği ve en çok kullandığı dil olarak gördüğünü belirtiyor. İngilizce ve Ermenice ile olan deneyimlerinin kendisine farklı perspektifler kazandırdığını, ancak asıl meselenin dil üzerindeki "hak" olduğunu söylüyor. Nişanyan'a göre dil, onu kullanan herkesin ortak malıdır ve bir kimsenin dili sonradan öğrenmesi ya da farklı kökenden gelmesi, o dil üzerindeki hakkını veya yetkinliğini azaltmaz. Temel olarak, iyi bir dilcinin dile bir "obje" gibi, mücadele edilecek bir şey olarak bakması gerektiğini ve kendi Türkçe hakkının herhangi bir anadil konuşucusundan daha az olmadığını savunuyor.