Klasik romanlardan hangilerini okumalı

Sevan Nişanyan, klasik romanların mutlaka okunması gerektiğini, çünkü asıl işlevlerinin "biz kimiz?" ve "ben kimim?" sorularına derinlikli cevaplar vermek olduğunu söylüyor. İyi romanlar, insanın içindeki çoklu kişilikleri ve toplumla ilişkisini tanımlama çabasıdır; basit eğlencelik kitaplarsa vakit kaybıdır. En çarpıcı bulduğu eserler arasında 19. yüzyıl Rus romanları (Dostoyevski dâhil), Benjamin Constant'ın "Adolphe"ü, Mario Vargas Llosa'nın "Katedralde Söyleşi"si ve Gabriel García Márquez'in "Yüzyıllık Yalnızlık"ı var. Ayrıca klasikleri okumanın ortak bir kültürel zemin oluşturduğunu, tıpkı geçmişte kutsal kitapların yaptığı gibi, farklı insanlarla diyalog kurabilmek için referanslar sağladığını vurguluyor. Hem Batı klasiklerinin hem de kutsal metinlerin (Kur'an ve İncil) bu ortak dili anlamak için okunması gerektiğini, bunlara inanmak şart olmasa da kavram dünyasını bilmenin kültürlü bir insan olmak için zorunlu olduğunu belirtiyor.