Uzaya giden Türk

Sevan Nişanyan, uzaya giden Türk astronot üzerinden mizahi bir eleştiri yapıyor. "İstikbal göklerdedir" gibi klişe söylemleri gülünç bulduğunu, 80-90 milyon dolarlık bir uzay turunda söylenecek sözün doğal olarak sıradanlaşacağını belirtiyor. Tekbir getirmenin İslami gelenek ve hukuk açısından çelişki yaratacağını, zira yabancı ülkeye gitmenin veya "gavurun gemisine binmenin" bile meşru görülmediğini hatırlatıyor. Ardından astronotun ağzından absürt bir konuşma kurguluyor: havaların güzel olduğu, yemeklere alışamadıkları, yolculuğun sarsıntılı başladığı, uzay istasyonunda kaptanın çay ve ihtiyaç molası verdiği, tesadüfen karşılaşılan yüksek ovalı bir Kürt'le memleket hasreti giderip Şükran Yenge'ye selam yollandığı ironik bir senaryo çiziyor. Nişanyan, bu pozisyonda söylenebileceklerin aslında ne kadar sıradan ve zorlama olduğunu alaycı bir dille özetlemiş oluyor.