Adnan Menderes Dönemi ve Türk Liderlerinin Ortak Trajedisi

Sevan Nişanyan, Adnan Menderes örneği üzerinden Türkiye'deki liderlerin ortak trajedisini ele alıyor. Menderes 1950'de büyük umutlarla iktidara gelmiş, ilk yıllarda ekonomide başarılı olmuş, taşraya da pay vererek heyecan yaratmıştır. Ancak kurumsal denetim ve denge mekanizmalarının yokluğu nedeniyle gücünü sınırlayacak kimse kalmayınca, iktidarı kalıcılaştırma sevdasına düşer. Muhalefeti yasaklamaya yönelir, zorbalık tedbirleri alır; karşı taraf da anayasal çizginin dışına çıkar. Sonuç askerî darbeyle devrilmesi ve idamı olur. Nişanyan'a göre aynı süreç Abdülhamit, Kemal Paşa (Atatürk) ve günümüz liderinde de görülmektedir. Bu yapısal zaaf, kurumsallaşamamanın ve 'oyunu kurallara göre oynama edebinin' olmamasının doğal sonucudur.