1923 sonrası Türkiyede Ermenilerin durumu

Sevan Nişanyan, 1923 sonrası İstanbul'da kalan Ermenilerin normal yaşama dönüşünü, sürekli bir ürkeklik hissiyle yaşadıklarını anlatıyor. Bu ürkekliğin hiçbir zaman bitmediğini, Türkiye'deki tüm gayrimüslimler için geçerli olduğunu vurguluyor. 1915 olaylarını geçici bir fırtına olarak görenler, ardından gelen Varlık Vergisi, 6-7 Eylül olayları ve 12 Eylül darbesi gibi baskılarla hayal kırıklığına uğramış. Kendi ailesinden örnekler vererek, dedesinin Paris'e göçüp pişmanlıkla geri dönüşünü, babasının ve kendisinin benzer deneyimlerini paylaşıyor. Sonuç olarak, birçok Ermeni, kendi toplumlarının 'boylarından büyük işlere kalkışmasının' getirdiği yıkımı kabul ederek ve Almanya'daki Yahudilere kıyasla 'biz gene iyiyiz' diyerek hayatlarına devam etmeye çalıştığını belirtiyor.