Garo Paylan üzerine konuşma

Sevan Nişanyan, parlamentonun iki asli tarihsel işlevinden söz ediyor: biri danışma meclisi niteliği, diğeri ise bürokrasiyi iyi bilen, vatandaşı devlet karşısında etkili biçimde temsil edecek hukukçu kimliği. Bu işlevlerin bugün hâlâ geçerli olabileceğini ancak yasama yetkisinin, torba yasa uygulamasının küresel bir norm haline geldiği dünyada tümüyle komediye dönüştüğünü belirtiyor. Bu bağlamda Garo Paylan’ın meclise veda konuşmasına değiniyor. Paylan’ın, meclisin nasıl saraydan gelen emirleri damgalayan bir noter kurumuna indirgendiğini, iktidar partisi mensuplarının bile bu işlev kaybından şikâyetçi olduğunu son derece duygulu ve etkili biçimde anlattığını vurguluyor. Nişanyan, Paylan’ı son on yılın, özellikle son beş yılın en parlak, en düzgün, en ahlaklı ve umut veren hatibi olarak niteliyor. Yaklaşık 90 milyonluk bir ülkede, sayıca çok az kalmış bir topluluktan çıkan bir temsilcinin açık ara en nitelikli parlamento üyesi olmasını hayret verici buluyor. “Kelaynak kuşu gibi” bir istisna olan bu durumu sorgularken, asıl meselenin genetik değil, sisteme dair başka bir sorun olduğunu ima ediyor.