Medrese ve çağdaş eğitim

Efendim, bu soruların hepsi birbirine bağlı, lakin cevaplamak için ciltler doldurmak gerekir; oturup kitap yazmak lazım dediğiniz gibi. Kısaca değinip geçelim. Modern üniversite, özetle, Orta Çağ'daki 'universitas magistrorum et scholarium' idealinden, yani hakikatin birliğine inanan âlimler ve talebeler loncasından, tamamen kopmuş, bir diploma fabrikasına ve kariyer basamağına dönüşmüş müessesedir. Akademi Ekol ise, bu metalaşmış bilgi anlayışına, ezbere ve uzmanlık budalalığına bir isyandır; temel farkı, geriye dönüp klasik metinleri asıllarından okumayı, anlamayı ve en mühimi 'merak' ile 'hakikat sevgisini' merkeze koymasıdır. Sıkıştığı yerden kurtulması meselesine gelince, ekolün mevcut akademik hiyerarşiyle diyalog kurarak değil, onu bypass edip doğrudan müstakil entelektüel zümreler yaratarak, kendi paralel evrenini kurarak nefes alacağını düşünüyorum. Hümanist eğitim ise zaten bu işin özüdür; insanı, canlı bir medeniyet mirasının şuurlu bir taşıyıcısı haline getirme sanatıdır; yoksa piyasanın ihtiyaçlarına göre insan kaynağı yetiştirme angaryası değil. Velhasıl, bu mevzular derin, hele şu ciddiyeti bir kenara bırakıp biraz gülüp eğlenmek de lazım; belki bir gün anılarımı veya bu fikirleri kapsamlıca toparlayıp bir kitap yazarım, kısmet.