Zihinsel engelli bireylerin toplumdaki yeri

Konuşmada, yazar 16-17 yaşına kadar pozitif bilimlerle ilerlemeyi düşündüğünü, sonra vazgeçtiğini anlatıyor. Cinselliğin hayattaki en önemli, hatta tek önemli konu olduğunu, gerisinin boş olduğunu söylüyor. Zihinsel engelli bireylerin toplumdaki yeri üzerine sorulan soru karşısında, onların pedagojik rehabilitasyonla mı yoksa mahallenin maskotu gibi mi yaşaması gerektiğini sorguluyor; mahallenin delisi olmanın bir kuruma kapatılmaktan daha iyi olabileceğini düşünmekle birlikte, bu çok zor ve incelik isteyen bir konu olduğu için uzman olmayanların fikir beyan etmemesi gerektiğini belirtiyor. Konuşmanın sonunda otostop konusuna da kısaca değineceğini ifade ediyor.