Türkiye'ye Dışarıdan Bakışın Oryantalist Boyutu

Sevan Nişanyan, dinleyicileriyle yaptığı bu söyleşide, Türkiye'ye dair değerlendirmelerinde "oryantalist" bir tona kayıp kaymadıklarını sorguluyor. Türkiye dışından bakınca ülkenin ekonomik, kültürel ve ahlaki bir "uçuruma yuvarlandığı" gibi felaket bir tablo sunduğunu itiraf etse de, kendi yaşam deneyimlerine dayanarak buna karşı bir denge arıyor. İstanbul'dan bakan birinin doğal olarak karamsarlığa kapıldığını, ancak Şirince gibi bir Ege köyüne taşındıktan sonra gördüğü farklı gerçekliği vurguluyor: Kuşaklar boyu iyileşen, ahlaken temiz, kendi yağında kavrulan bir Türkiye manzarası. Buna rağmen ülkeyi yöneten "gangster sınıfının" pompaladığı öfke ve nefret ikliminin, yaşanan akıl almaz adaletsizliklerin (Selçuk Kozağaçlı örneğindeki gibi) moral bozuculuğunu anlatıyor. Dışarıdan, uydu bakışıyla görmenin bir avantaj sağladığını, bu bakışın "batsın bu ülke" dedirtse de, sağlıklı bir boyut kattığını düşünüyor. Son olarak, Türkiye'deki nitelikli her insanın maruz kaldığı "vatan hainliği" suçlamasını bir onur belgesi olarak gördüğünü; bundan azade olmanın ancak sıradan, silik bir varoluşla mümkün olabileceğini ironiyle belirtiyor.